 Giovanni Clari werd in 1677 in Pisa geboren. Hij kreeg zijn eerste muzikale opleiding van zijn vioolspelende vader, die in dienst was van de kapel van de Cavalieri di St. Stefano in Pisa.
Later (1691-1695) was Clari de meest gevierde leerling van Colonna, kapelmeester van de St. Petronio in Bologna. Rond 1712 werd Clari kapelmeester in Pistoia, om vervolgens in 1720 in Bologna en in 1736 in Pisa kapelmeester te worden.
Clari is het meest bekend geworden door zijn vocale duetten en trio’s, geschreven in de periode 1740-1747. Deze composities bestonden uit een sierlijke melodie met een knap geschreven contrapunt, wat door de componist Luigi Cherubini zeer werd bewonderd.
In Engeland genoten deze werken in de 18e eeuw grote populariteit. Händel gebruikte zelfs vijf van deze duetten in zijn oratorium Theodora !
Slechts twee opera’s schreef Clari: Il Savio delirante (Bologna 1695) en Il principe corsano (Florence 1717). Daarnaast componeerde hij een grote hoeveelheid kerkelijke muziek, waaronder elf oratoria en een Stabat Mater in c kl. terts.
In 1754 overleed Giovanni Clari te Pisa.
 De profundis (psalm 130)
De psalm De profundis (Uit de diepte) kan beschouwd worden als een soort ‘mini-oratorium’ op een van de donkerste psalmen.
De tekst is een smeekbede van de mens tot God.
Deze psalm is een van de psalmen die worden gebeden voor een overledene en de aanhef wordt vaak gebruikt als grafschrift.
|
(Met dank aan Theo van Dijk, PR-commissie Cantate Koor Almere)
|
